
Noong umaga ng Nobyembre 3, inanunsiyo ng People’s Bank of China (PBOC) na, upang palakasin ang pamamahala ng likididad sa dayuhang salapi sa mga institusyong pinansyal, itataas nito nang 2 porsiyentong puntos ang ratio ng kinakailangang reserba para sa kanilang mga depositong nasa dayuhang salapi, mula sa kasalukuyang 4% tungo sa 6%, simula Nobyembre 15, 2026. Kasunod ng anunsiyo, tumalon ang USD/CNH nang humigit-kumulang 200 pips sa pinakamataas na antas na 6.6664, na katumbas ng pagbaba ng offshore yuan nang humigit-kumulang 0.3%. Ito ang unang pagbaba nito sa loob ng halos tatlong linggo. Sunod na humina rin ang onshore yuan lampas sa mga antas na 6.65 at 6.66 kontra dolyar matapos magbukas ang kalakalan.

Katatapos lamang ng tuloy-tuloy na paglakas ng offshore yuan. Noong Nobyembre 2, lumakas ito lampas sa 6.65 at umabot sa pinakamalakas na antas sa loob ng araw na 6.6425 kontra dolyar, habang nagsara ang spot exchange rate sa 6.6458 sa sesyon sa araw. Mula sa simula ng taon, lumakas nang humigit-kumulang 4.91% ang spot exchange rate ng yuan kontra dolyar, habang mahigit 4.5% naman ang inilakas ng offshore yuan. Apat na magkakasunod na buwan nang lumalakas ang yuan, at naabot nito ang pinakamalakas na antas mula noong Hunyo 2022. Ang desisyon ng bangko sentral na gamitin sa pagkakataong ito ang ratio ng kinakailangang reserba para sa mga depositong nasa dayuhang salapi ay naglalayong pabagalin ang paglakas ng yuan, hindi baligtarin ang direksiyon nito.
Ano ang Ratio ng Kinakailangang Reserba para sa mga Depositong Nasa Dayuhang Salapi?
Itinatakda ng ratio ng kinakailangang reserba para sa mga depositong nasa dayuhang salapi kung gaano kalaking bahagi ng mga depositong tinatanggap ng mga institusyong pinansyal ang dapat ilagak sa bangko sentral. Dolyar ng US ang denominasyon ng napakalaking bahagi ng mga depositong ito.
Simple ang mekanismo. Kapag tumaas ang ratio ng kinakailangang reserba, kailangang maglagak ang mga bangko ng mas maraming dolyar sa bangko sentral. Dahil dito, mas kaunting dolyar ang natitira para sa pagpapautang, pamumuhunan o pagbebenta sa lokal na merkado. Ang mas limitadong lokal na suplay ng dolyar ay nagpapataas sa halaga nito kumpara sa yuan, kaya bahagyang nababawasan ang presyur na nagtutulak sa paglakas ng yuan.
Upang maunawaan ang laki ng hakbang na ito, umabot sa humigit-kumulang $1.2 trilyon ang kabuuang mga depositong nasa dayuhang salapi sa pagtatapos ng Setyembre 2026. Ang pagtataas ng ratio ng kinakailangang reserba mula 4% tungo sa 6% ay nangangahulugang kailangang maglagak ang mga institusyong pinansyal ng humigit-kumulang $24 bilyon na karagdagang reserba sa bangko sentral simula Nobyembre 15. Medyo maliit ito kung ihahambing sa karaniwang pang-araw-araw na halaga ng kalakalan sa foreign exchange sa China na mahigit $800 bilyon at sa $294.2 bilyong halaga ng mga settlement sa dayuhang salapi na pinangasiwaan ng mga bangko noong Setyembre lamang.
Nililinaw rin nito ang layunin ng hakbang: pabagalin ang paglakas ng yuan sa pamamagitan ng paghihigpit sa lokal na likididad ng dolyar, sa halip na baligtarin ang pataas na direksiyon ng pera. “Medyo katamtaman” ang pagsasaayos. Mas dapat pagtuunan ng pansin ang ipinahihiwatig nitong patakaran kaysa sa aktuwal na pagbabago sa pondong magagamit.
Bakit Sinisimulang Kontrolin ng Bangko Sentral ang Bilis ng Paglakas?
Mula noong Oktubre, paulit-ulit nang ipinahihiwatig ng bangko sentral ang posisyon nito sa halaga ng palitan. Noong Oktubre 8, inilathala nito sa opisyal na website ang “Posisyon ng People’s Bank of China sa Patakaran sa Halaga ng Palitan ng RMB.” Noong Oktubre 19, inilatag ni Gobernador Pan Gongsheng ang balangkas ng patakaran sa halaga ng palitan sa Annual Conference of Financial Street Forum. Binigyang-diin niya na “sa ilang pagkakataon, gumagamit ang PBOC ng mga kasangkapan sa pamamahalang makroprudensiyal, at sa matitinding sitwasyon ay maaari pa itong direktang mamagitan sa merkado ng foreign exchange, upang itama ang ‘pagsunod sa nakararami’ sa merkado at ang patuloy na pagpapalakas sa mga hindi makatwirang inaasahan.” Nakapaloob sa balangkas na ito ang pagtataas ng ratio ng kinakailangang reserba para sa mga depositong nasa dayuhang salapi. Paggamit ito ng kasangkapan sa pamamahalang makroprudensiyal, hindi “direktang interbensiyon.”
Isa pang detalyeng dapat tandaan ang araw-araw na sentral na reperensiyang halaga ng palitan. Noong Lunes, Nobyembre 2, itinakda ng bangko sentral ang midpoint ng USD/CNY sa humigit-kumulang 6.71. Ipinahihiwatig nito ang isang yuan na higit na mahina kaysa sa humigit-kumulang 6.66 na inaasahan sa sarbey ng Reuters na nakabatay sa modelo. Nangangahulugan itong mas pabor sa dolyar kaysa sa yuan ang midpoint na itinakda ng bangko sentral, na nagpapahiwatig na ayaw nitong lumakas nang labis ang yuan. Ipinagpapatuloy ng pagtataas sa ratio ng kinakailangang reserba para sa mga depositong nasa dayuhang salapi ang mensaheng iyon sa pamamagitan ng isang kasangkapang pampatakaran na kumokontrol sa dami ng salapi.
Sa kasaysayan, palaging ginamit ang kasangkapang ito para sa “pagsasaayos sa magkabilang direksiyon.” Sa panahon ng tuloy-tuloy na paglakas ng yuan noong 2021, dalawang beses na itinaas ng bangko sentral ang ratio ng kinakailangang reserba para sa mga depositong nasa dayuhang salapi hanggang umabot ito sa 9%. Nang humina ang yuan noong 2022 at 2023, ibinaba nito ang ratio nang pinagsamang 5 porsiyentong puntos tungo sa 4%, na nakatulong upang maibsan ang kakulangan sa dolyar at mapatatag ang halaga ng palitan. Idinisenyo ang kasangkapang ito upang pakalmahin ang mga pagbabagu-bagong sumasabay at lalong nagpapalakas sa kasalukuyang takbo ng merkado, hindi upang magtakda ng partikular na antas ng halaga ng palitan.
Naniniwala ang ilang analyst na ang kasalukuyang yugto ng paglakas ng yuan ay dulot ng mga puwersa ng merkado, hindi ng interbensiyon sa patakaran. Ipinahihiwatig ng pagsusuri sa maraming pangkat ng datos na mahina ang ugnayan ng paglakas na ito sa pananaw na “din daragdagan ng mga dayuhang mamumuhunan ang kanilang hawak na mga asset sa China.” Sa halip, mas direktang nagtulak dito ang patuloy na surplus sa mga spot at forward na settlement at pagbebenta ng dayuhang salapi ng mga bangko mula noong Marso 2025.
Kung ang pangunahing puwersa sa likod ng paglakas ay ang suplay at demand sa merkado, sa halip na paggabay sa patakaran, ang paggamit ng kasangkapang kumokontrol sa dami ng salapi upang hindi muna magamit ang $24 bilyon ay maaaring makaimpluwensiya sa bilis, hindi sa direksiyon. Sa pagkilos nito sa puntong ito, ipinahihiwatig ng bangko sentral na maaaring magpatuloy ang paglakas, ngunit hindi dapat sa kasalukuyang bilis nito. Para sa mga trader ng foreign exchange, ang praktikal na mensahe ay mas nais ng Beijing na lumakas ang yuan sa “mas mabagal at mas matatag” na paraan, sa halip na magpatuloy ang mabilis nitong paglakas.
Matapos ang apat na magkakasunod na buwan ng paglakas at paglagpas sa 6.65 kontra dolyar, mas nababawasan ang pagpaparaya ng mga tagagawa ng patakaran sa bilis ng pagtaas nito. Hindi sapat ang pagpigil sa paggamit ng $24 bilyon upang baligtarin ang takbo ng paglakas na itinutulak ng mga surplus sa settlement at pagbebenta ng dayuhang salapi. Gayunman, may isang bagay itong binabago: alam na ngayon ng merkado na nakatuon ang pansin ng mga tagagawa ng patakaran sa bandang 6.65. Hindi tinututulan ang direksiyon ng paglakas, ngunit simula ngayon, hindi na ang merkado lamang ang magtatakda ng bilis nito.